Geachte heer/mevrouw,

Bijgaand treft u weer een nieuwe AR Update aan.

Wetsvoorstel Afschaffing compensatie transitievergoeding LAO
Op 2 juni is een Nota naar aanleiding van het verslag bij het wetsvoorstel Afschaffing compensatie transitievergoeding LAO verschenen. Hierin wordt vastgehouden aan de gedachte dat afschaffing van de transitievergoeding na 104 weken arbeidsongeschiktheid een ongerechtvaardigd onderscheid op grond van handicap en chronische ziekte zal opleveren en daarom – vooralsnog – niet wordt verkozen: ‘De regering erkent dat de werkgeverlasten bij langdurige arbeidsongeschiktheid van een werknemer fors kunnen zijn. Dit overwegend financiële belang van werkgevers is echter onvoldoende zwaarwegend om een potentieel verschil in behandeling van een kwetsbare groep die (deels) extra beschermd wordt, namelijk werknemers met een handicap of chronische ziekte, te kunnen rechtvaardigen.’

Over de Xella-jurisprudentie lezen we het volgende:  ‘In de Xella-rechtspraak is de compensatieregeling als omstandigheid genoemd voor het formuleren van de norm van goed werkgeverschap om positief in te gaan op verzoeken tot beëindiging van een slapend dienstverband onder toekenning van een ontslagvergoeding ter hoogte van ten minste de transitievergoeding. Het is aannemelijk dat het beperken van de compensatieregeling invloed heeft op de werking of reikwijdte van deze in de rechtspraakontwikkelde norm. Het is aan de rechter om te oordelen op welke wijze het goed werkgeverschap in een individuele situatie moet worden ingevuld en of het als gevolg van dit wetsvoorstel afschaffen van de compensatieregeling daarvoor relevant is. Aangezien werkgevers na inwerkingtreding geen compensatie meer kunnen ontvangen voor het betalen van een transitievergoedingen neemt het risico toe dat zij deze dienstverbanden slapend zullen houden.’

De beoogde inwerkingtredingsdatum is 1 januari 2027.

Rechtspraak
Graag wijzen wij u op de volgende uitspraken.

Hof van Justitie EU: eenzijdige wijziging van arbeidsplaats (600 km) kwalificeert als een substantiële wijziging van een essentiële arbeidsvoorwaarde en dus als ‘ontslag’ in de zin van de Richtlijn collectief ontslag
In AR 2026-0871 oordeelt het Hof van Justitie EU (opnieuw) dat de werkplek een essentiële arbeidsvoorwaarde is. Het eenzijdig wijzigen van deze essentiële arbeidsvoorwaarden kan kwalificeren als ‘ontslag’ in de zin van de richtlijn, mits de wijziging substantieel is. Of daarvan sprake is, is afhankelijk van de tijdelijkheid van de wijziging en de afstand. Permanente verplaatsing van de productie naar een vestiging 600 km verwijderd van de standplaats, is een substantiële wijziging van arbeidsvoorwaarden.

Ktr.: roostervrije seniorendagen (RSD-regeling) vanaf een arbeidsomvang van 128 uur per vier weken levert geen verboden onderscheid op grond van arbeidsduur op
In AR 2026-0852 oordeelt de kantonrechter over de vraag of de RSD-regeling van Albert Heijn in strijd is met gelijke behandeling arbeidsomvang. De RSD-regeling kent extra roostervrije dagen toe aan werknemers van 45 jaar en ouder, met een arbeidsomvang van meer dan 128 uren per periode (een tijdvak van vier weken), en die werkzaam zijn in onder meer de functie van magazijnmedewerker of cockpitmedewerker. Volgens de RSD-regeling hebben werknemers van 45 jaar en ouder recht op 23 rustdagen per jaar, en werknemers van 53 jaar en ouder recht op één vrije dag per week. Werknemers met minder dan 128 uur arbeidsomvang vorderen vrije dagen pro rata. Naar het oordeel van de kantonrechter is het onderscheid objectief gerechtvaardigd, in het bijzonder omdat de regeling tot stand is gekomen in overleg met vakbonden en de rechter dan terughoudendheid dient te betrachten in de toetsing. Daarnaast is sprake van een legitiem doel (gezondheid van oudere werkers) en is de maatregel passend en noodzakelijk. Bovendien krijgen 128-minners compenserende vakantiedagen.

Ktr.: werknemer die zelf de arbeidsovereenkomst per e-mail opzegt tegen een latere datum, heeft geen duidelijke en ondubbelzinnige verklaring gegeven, maar een noodkreet geuit
In AR 2026-0858 oordeelt de kantonrechter over de vraag of een via Google Translate opgestelde e-mail van werknemer, verzonden om 00:33 uur na een lange dag werken, door de leidinggevende mocht worden opgevat als een opzegging van het dienstverband. Naar het oordeel van de kantonrechter heeft werknemer de arbeidsovereenkomst niet duidelijk en ondubbelzinnig opgezegd en mocht ISS daar ook niet op vertrouwen. Gelet op de omstandigheden voorafgaande aan de e-mail van 15 oktober 2025 die grotendeels niet zijn betwist, zoals (a) de hoge en als maar toenemende werkdruk, (b) de vele overuren, (c) het gebrek aan pauzes, (d) het beroep dat steeds op werknemer werd gedaan om toegekende verlofdagen in te leveren en toch te komen werken vanwege personeelstekort, (e) de omstandigheid dat werknemer de enige medewerker bediening was en (f) de mededeling dat er geen extra medewerker zou worden aangenomen, had ISS moeten begrijpen dat deze e-mail van werknemer vooral een noodkreet was. Bovendien is werknemer de Nederlandse taal niet machtig en heeft hij de e-mail vertaald met Google Translate of een soortgelijk instrument, waardoor niet vaststaat dat de inhoud en de strekking van de e-mail volledig duidelijk was voor werknemer.

Ktr.: medewerker KLM die door onoplettendheid 1000 liter brandstof lekt, handelt ernstig verwijtbaar (e-grond zonder vergoeding)
In AR 2026-0847 oordeelt de kantonrechter dat werknemer wegens een e-grond zonder vergoeding wordt ontslagen. De functie van werknemer bestaat voor een groot deel uit het veilig en deugdelijk bevoorraden van vliegtuigen met brandstof. Dat brengt een bepaalde verantwoordelijkheid met zich mee, welke verantwoordelijkheid werknemer, ondanks waarschuwingen in het verleden, veel te licht heeft opgevat. Het anderhalve minuut lang laten lekken van zo’n 1000 liter brandstof tijdens het tanken van een vliegtuig is een zeer uitzonderlijke situatie. Gevaarzetting speelt hierbij een belangrijke rol, vooral vanwege het enorme belang van de algemene maatschappelijke veiligheid.

Ktr.: ontslag op staande voet na vso wegens uploaden van 4129 zakelijke bestanden naar privé-one-drive houdt stand, waardoor vergoeding uit vso niet hoeft te worden betaald wegens derogerende werking van de redelijkheid en billijkheid
In AR 2026-0843 oordeelt de kantonrechter dat werkneemster ruim 4000 zakelijke bestanden naar een privédrive heeft geüpload wat een ontslag op staande voet rechtvaardigt. Omdat werkneemster reeds een vaststellingsovereenkomst (vso) had getekend wegens boventalligheid in een reorganisatie, doet de vraag zich voor of de vso kan worden vernietigd wegens dwaling. Volgens de rechter zijn de bestanden pas na ondertekening van de vso verzonden en kan hierdoor geen beroep op dwaling worden gedaan. Wel is het naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar dat werkneemster nakoming van de vergoeding uit de vso vordert.

Inzenden eigen rechtspraak
Steeds vaker ontvangen wij ingezonden rechtspraak. Dank daarvoor! Beschikt u zelf over een nog niet gepubliceerde uitspraak die relevant is voor de arbeidsrechtpraktijk en rechtsontwikkeling, klik dan hier om de geanonimiseerde uitspraak in te zenden.

Vragen of opmerkingen
Mocht u vragen of opmerkingen hebben over deze nieuwsbrief, dan kunt u mailen naar klantenservice@boom.nl.

Rest ons nog u een bijzonder fijne dag toe te wensen.

Met vriendelijke groet,

Prof. mr. A.R. (Ruben) Houweling en mr. drs. T.J. (Theo) Post (hoofdredactie)