Geachte heer/mevrouw,

Bijgaand treft u weer een nieuwe AR Update aan.

Rechtspraak
Graag wijzen wij u op de volgende uitspraken.

Ktr.: i-grond niet in strijd met artikel 278 Rv. Onvoldragen d-grond (niet goed functioneren, maar geen formeel verbetertraject) en onvoldragen g-grond (verstoring, maar geen mediation), maken voldragen i-grond
In AR 2026-0075 oordeelde de kantonrechter Tilburg over de vraag of uit het verzoekschrift wel voldoende duidelijk bleek welke omstandigheden van verschillende ontslaggronden de i-grond zouden rechtvaardigen. Volgens werknemer was dit onvoldoende duidelijk en daarmee in strijd met artikel 278 Rv. De kantonrechter volgde dit betoog niet, omdat wel degelijk voldoende duidelijk zou zijn welke omstandigheden cumuleerden.
De werkgever had zelf aangevoerd dat, hoewel sprake was van disfunctioneren, er nooit een formeel verbeterplan was gestart, mede vanwege constant wisselende leidinggevenden die informeel kritiek gaven, maar werknemer steeds weer een kans boden (dus geen voldragen d-grond). Bij de verstoorde arbeidsrelatie liet de rechter meewegen dat hoewel verstoord, er geen mediation tot stand was gekomen die de duurzaamheid van de verstoring had kunnen vaststellen. Daarom geen voldragen g-grond. Tezamen maakten deze omstandigheden wel een i-grond.

Rb.: ex-tunctoetsing AvA-ontslagbesluit. Disfunctioneren kan niet opeens bedrijfseconomisch ontslag worden
In AR 2026-0074 staat het ontslag van een statutair bestuurder centraal. Naar het oordeel van de rechtbank ontbreekt een redelijke grond. Daarbij weegt (zwaar) mee dat werknemer aanvankelijk wegens ‘slecht presteren’ (disfunctioneren) werd ontslagen, maar dat in het verweerschrift wordt gesteld dat er sprake is van een a-grond (en een h-grond). Van een a-grond is geen sprake, nu de bedrijfseconomische noodzaak niet is aangetoond. De h-grond, verschil van inzicht, ontbreekt – ex tunc toetsend –  eveneens. Dit maakt het ontslag ernstig verwijtbaar. De billijke vergoeding wordt gesteld op twee jaarsalarissen.

Ktr.: fiscaal niet toegestane samenloop van forfaitaire (30%-regeling) en werkelijke kostenvergoeding onvoldoende zwaarwegende belang voor eenzijdige wijziging huisvestingskosten
In AR 2026-0037 oordeelt de kantonrechter dat de werkgever onvoldoende zwaarwegend belang heeft om eenzijdig de huisvestingskostenvergoedingsregeling af te schaffen vanwege onjuiste toepassing van fiscale regels. De accountant van de werkgever stelde vast dat werkneemster in strijd met de fiscale regels zowel de 30%-regeling genoot als een nettovergoeding voor huisvestingskosten ontving. De kantonrechter overweegt dat dit niet betekent dat werkgever de huisvestingskostenafspraak niet kan nakomen, maar wel dat deze gebruteerd moet worden. Dat deze brutering zódanig problematisch is dat deze een zwaarwegend bedrijfsbelang oplevert, is niet bleken.

Hof/ktr.: Hockeytrainer heeft geen arbeidsovereenkomst, zzp-schipper (mogelijk) wel
In AR 2026-0044 oordeelt de kantonrechter dat er geen sprake is van een (stilzwijgend voortgezette) arbeidsovereenkomst tussen een trainer/coach een de hockeyvereniging. De vrijwilligersvergoeding kwalificeert niet als ‘loon’ in de zin van artikel 7:610 BW en bovendien had de vereniging geen gezagsverhouding tot de trainer die geheel vrij was in de uitvoering van zijn werkzaamheden.

In AR 2026-0076 overwoog het hof dat een zzp’ende schipper die zich via een tussenpartij liet uitlenen aan diverse aannemers, mogelijk wel werkzaam was op basis van een arbeidsovereenkomst. Weliswaar factureerde de schipper wekelijks zijn uren, maar door de afspraken over de 40-urige werkweek liep hij gedurende de looptijd van de werkzaamheden geen commercieel risico. Het ging in deze zaak om niet betaalde facturen aan de zzp’er en de vraag of de zzp’er de opdrachtovereenkomst tussentijds mocht opzeggen. Als de zzp’er een werknemer bleek te zijn, dan mocht hij dit doen op grond van artikel 7:672 BW.

Ktr.: kennisname van privé-Whatsappberichten op zakelijke laptop is in strijd met artikel 8 EVRM en geeft werknemer recht op billijke vergoeding wegens niet verlengen van tijdelijke arbeidsovereenkomst
In AR 2026-0073 oordeelt de kantonrechter dat het maken van foto’s van privé-Whatsappberichten van werknemer, waarin werknemer zich negatief uitlaat over collega’s, in strijd is met artikel 8 EVRM. Door vervolgens de tijdelijke arbeidsovereenkomst niet te verlengen vanwege kennisname van de inhoud van deze privéberichten, handelt de werkgever ernstig verwijtbaar. Werknemer ontvangt een billijke vergoeding van € 2000.

Hof: jaarlijkse loonsverhogingen bij vervreemder zijn ‘verworven recht’ die krachtens art. 7:663 BW mee overgaan
In AR 2026-0067, AR 2026-0068 en AR 2026-0069 oordeelt het hof over de vraag of de verkrijger het hogere loon door middel van een persoonlijke toeslag op de standaard-cao mocht ‘bevriezen’. Nee, is het antwoord van het hof. Daarbij overweegt het onder meer: ‘Weliswaar was er geen sprake van vaste percentages van de verhogingen volgens vaste maatstaven, maar dat neemt niet weg dat vaststaat dát bij Baxter jaarlijks verhoging van het salaris plaatsvond. Nu daarmee sprake is van een bestendige gedragslijn die gedurende het gehele dienstverband is gevolgd, is sprake van een (verworven) recht op salarisverhoging. Dat recht is daarmee onderdeel van de arbeidsovereenkomst is geworden. Er was dus ten tijde van de overgang een concreet recht op verhoging en niet slechts sprake van verwachtingen. Dit is een op grond van art. 7:663 BW beschermd recht waarvan de chauffeurs uitsluitend na en niet wegens de overgang afstand konden doen.’

Inzenden eigen rechtspraak
Steeds vaker ontvangen wij ingezonden rechtspraak. Dank daarvoor! Beschikt u zelf over een nog niet gepubliceerde uitspraak die relevant is voor de arbeidsrechtpraktijk en rechtsontwikkeling, klik dan hier om de geanonimiseerde uitspraak in te zenden.

Vragen of opmerkingen
Mocht u vragen of opmerkingen hebben over deze nieuwsbrief, dan kunt u mailen naar klantenservice@boom.nl.

Rest ons nog u een bijzonder fijne dag toe te wensen.

Met vriendelijke groet,

Prof. mr. A.R. (Ruben) Houweling en mr. L. (Linde) Kirkpatrick (hoofdredactie)