Ontbindingsverzoek d-grond afgewezen. Werkgeefster deed niets met werkdruk klachten. Van disfunctioneren is geen sprake en aan werkneemster is ook niet (op tijd) kenbaar gemaakt dát zij zou disfunctioneren.

Werkneemster is terecht op staande voet ontslagen na zonder toestemming niet op het werk te verschijnen. Geen sprake van een noodsituatie waardoor werknemer wel zonder toestemming niet op het werk mocht verschijnen. Boete is niet toewijsbaar.

Ontslag wegens bedrijfsbeëindiging. Het ontslagverbod tijdens ziekte is van toepassing, aangezien de bedrijfssluiting van de vestiging in Zaandam niet als zelfstandige onderneming kan worden aangemerkt.

Ontbinding op de g-grond, wegens discussie naar aanleiding van twijfel of werknemer de juiste leider voor de stichting was. De stichting heeft niet ernstig verwijtbaar gehandeld door geen duidelijkheid te geven over het ontslagvoornemen.

Werknemer is in 2013 benoemd tot statutair bestuurder en niet, zoals hij stelt, (slechts) tot titulair bestuurder en is in 2020 op rechtsgeldige wijze ontslagen.

Werkgever wordt opdragen om te bewijzen dat hij werknemer in de periode 1 juni 2014 tot 1 oktober 2014 het daarvoor overeengekomen loon heeft betaald.

Werkgever heeft niet (voldoende) bewijs geleverd dat werknemer contant is betaald. Loonvordering toegewezen.

Niet verschijnen op werk (tijdens re-integratie) is geen dringende reden voor een ontslag op staande voet. Kennelijk onredelijk ontslag met toekenning schadevergoeding naar billijkheid.

Het ter beschikking stellen van een leaseauto aan werknemer is geen onvoorwaardelijke arbeidsvoorwaarde nu werkgever bij herhaling heeft gecommuniceerd dat het verstrekken van de leaseauto aan voorwaarden was gebonden.

(Gefailleerde) bv is volledig (en niet slechts gedeeltelijk) overgegaan naar appellante, waardoor laatstgenoemde door het UWV terecht is aangemerkt als eigenrisicodrager ten aanzien van de WIA-uitkering van werknemer.