Uren als zelfstandige zijn door UWV op grond van buitenwettelijk beleid terecht aangemerkt als vrij te laten uren. Geen aanleiding om voor de berekening van die uren van een andere periode uit te gaan dan de periode van 26 kalenderweken voorafgaand aan het arbeidsurenverlies.

Een verslaving aan verdovende middelen wordt niet aangemerkt als ziekte of gebrek, tenzij uit die verslaving gebreken voortvloeien, dan wel indien de verslaving noodzaakt tot een klinische opname of behandeling.

Voor de blijvende wijziging van het takenpakket van werknemer ontbreekt een medische reden, waardoor geen sprake is van het verrichten van passende arbeid. Uit artikel 7:629, eerste lid, van het BW vloeit een nieuwe loondoorbetalingsperiode van 104 weken voort.

Appellante moet worden aangemerkt als werknemer in de zin van de WW. Niet langer dient tot uitgangspunt dat bestaan privaatrechtelijke dienstbetrekking tussen partijen die tot elkaar in een familierechtelijke relatie staan in de regel niet aannemelijk is, wegens ontbreken vereiste gezagsverhouding.

Als gevolg van een substantiële verhoging van inkomsten (toegekend ouderdomspensioen) is te hoge WW-uitkering uitgekeerd en is terugvordering door UWV gerechtvaardigd. Appellante had navraag moeten doen over de betekenis van de extra inkomsten voor haar WW-uitkering.

Zeer incidentele activiteiten waarvoor appellant als historicus is gevraagd en waartegenover geen reële beloning stond, zijn niet te kwalificeren als ‘werkzaamheden’ in de zin van artikel 77a lid 1 aanhef en onder b WW (startersregeling), die aan het verlenen van toestemming in de weg staan.

Onderzoek UWV naar sollicitatieactiviteiten van ex-werknemer mag zich uitstrekken tot laatste drie maanden voorafgaande aan de gedane melding van de eigenrisicodrager. Dat WW-uitkering ten tijde van melding reeds was geëindigd maakt niet dat van die termijn moet worden afgeweken.

Appellant staat in privaatrechtelijke dienstbetrekking met B.V. en is dan ook werknemer in de zin van de WW. Dat hij als dga niet verzekerd was voor de werknemersverzekeringen maakt dat niet anders. Het betalen van premies werknemersverzekeringen is niet constitutief voor bestaan arbeidsovereenkomst.

UWV beëindigt terecht WAO-uitkering appellante, omdat zij minder dan 15% arbeidsongeschikt is. Beroep appellante op vertrouwensbeginsel slaagt niet. Geen sprake van mededelingen/toezeggingen waaraan zij gerechtvaardigd vertrouwen heeft mogen ontlenen.

Geen sprake van overgang van onderneming vanwege ontbreken identiteitsbehoud. De Raad acht de meer inhoudelijke feiten en omstandigheden van zwaarder gewicht dan de meer formele. Aanvraag van appellant om faillissementsuitkering door UWV op onjuiste gronden afgewezen.